دید و بازدید

عید نجات

mehdiesk — Sat, 05 Dec 2009 13:25:18 GMT

سلام دوستان گرامی

عید نجات بشریت و امت اسلامی بر شما مبارک.

جمله ای از این زیباتر نیافتم وگرنه تقدیم می کردم ...

یاد آن یاس به خیر یاس کبود ...

یا علی مدد

مرا می نویسی فدایت شوم؟

mehdiesk — Sun, 29 Nov 2009 02:19:15 GMT

منم اهل آبادی بادها منم خانه بر دوش گردابها
به جشمم ببین خانه ی خویش را بنا کرده ام روی سیلابها
من از اهل دریایم و می شوم بدون تو مانند مردابها
خیال تماشای آبادیت ربوده زچشمان من خوابها
نوای نی ام آتشین تر شده که می سوزم از آه بی تاب ها
بیا تا که از طرح ابروی تو بسازیم تا کعبه محرابها

کجایی؟ که جام محبت زدیم همه روی دل، طاق نصرت زدیم!

قدم زن دلم جمکرانی شده قنوت زمین آسمانی شده
و در مسجد کوفه ی قلب من دوباره به پا ندبه خوانی شده
بدون تو در کوچه های بهشت تمامی گلها خزانی شده
نگاهت چرا در پس ابرهاست؟ نشانت چرا بی نشانی شده؟

به آیینه بندان چشمم بیا قدم زن به دامان چشمم بیا

قسم بر نگاهت دلم دست تست خداوندی این حرم دست تست
نوشتند بر کعبه ی سینه ام اگر اذن باشد قلم دست تست
مرا می نویسی فدایت شوم؟ که از روز اول قلم دست تست ...
در این ازدحام گدا آمدم که آیینه های کرم دست تست
تب جزر و مد و زمین و زمان تمانای هر زیر و بم دست تست
طپشهای مولی علی هم تویی ظهور و وجود و عدم دست تست

تو را خوانده ام تا حسابم کنی! مبادا که فردا جوابم کنی!

علی چهره ای بس که حیدر شدی که آیینه دار پیمبر شدی
دو رکعت به پشت سرت خواندنیست که با زلف خود سایه گستر شدی
حسینی و دل می بری از همه حسن هستی و مجتبی تر شدی
تو زیبا ترین عشق پروردگار تو گیراترین جام کوثر شدی
بده گیسوان را به دستان باد که عالم ببیند چه محشر شدی ...
در این فصل پاییزی بی کسی تو خورشید گلهای پرپر شدی

شب ما زمستانی و سرد سرد بهشتم به گلخانه ات بازگرد

بزن آتشم شعله ام پاگرفت که کار من و عشق بالا گرفت
بزن آتشم ناز چشمت که چشم به دنبال تو راه دریا گرفت
به نامت سلیمان دل سکه زد شفا را ز دستت مسیحا گرفت
برای تماشای اعجاز تو پر دامانت دست موسی گرفت
نداریم ظرفیتت را که حق تو را بین قاب معما گرفت

من و بغض سردرگمی بی شمار مرا کشتی از غم کجایی بیا!

سوالی ساده دارم از حضورت من آیا زنده ام وقت ظهورت؟؟
اگر تو آمدی من رفته بودم اسیر روز و ماه و هفته بودم
دعایم کن دوباره جان بگیرم بیایم در رکاب تو بمیرم!

نمی دانم چرا این نوشته به شهید سید مجتبی هاشمی گره خورد
فرمانده فدائیان اسلام در ستاد جنگ های نامنظم شهید چمران
مردی که بسیار دوست می دارمش

پی نوشت: مطلب را ویرایش کردم و چون لینک را گم کرده بودم دوباره جستجو کردم. دریافتم که چند روز پیش سید مرتضی هاشمی فرزند کوچک آن شهید، به همراه همسرش در منزلشان و در حالی که چند روزی از ازدواجشان نمی گذشت کشته شده و سرشان را نیز از بدن جدا کرده اند.

مطلب لینک اول را بخوانید! اول یک نفر را ترور شخصیتی می کنند و سپس او را می کشند. این روش از هزاران سال پیش مرسوم بوده! تمام ائمه ی ما را هم که کشتند همینگونه عمل شد. و باز باور کنیم هجویات نویسان داخلی و خارجی را که بر علیه خادمین مردم در اوج وقاحت و خیانت شایعه پراکنی می کنند. روش تحقیق را باید در تمام دبیرستان ها اجباری کنند! ما هرچه بشنویم باور می کنیم! هرچه خوراک تبلیغاتی چرب تر باشد راحتتر پول می دهیم.

جرم این پسر و خانواده اش، معرفی پدر چریک و شهیدشان بود که منافقین او را ترور شخصیتی و فیزیکی کردند! همان کاری که با بهشتی ها کردند!

متاسفم! بی نهایت! آقای هاشمی را هم می خواهند با همین تکنیک ترور کنند! بیدار شوید!

عید ما را عزا کردند ...

mehdiesk — Sat, 28 Nov 2009 00:45:18 GMT

چگونه تبریک عید می گویی
اگر من خواهر و برادری از دست داده باشم
چگونه بجای تسلیت به من تبریک عید می گویی؟
آری! من خواهر ها و برادر ها از دست داده ام!
آن روز که از قم به تهران می آمدم
مردی عرب زبان با من هم سفر بود
و به زبان غربی ها توانستیم برادری خود را از لابلای کلمات بیابیم
می رفت به زیارت برادر کریمه ی اهل بیت
می رفت به مشهد و قول داد مرا دعا کند
من برایش یک کد موبایل اعتباری وارد کردم
و او به شکرانه مرا میهمان کرد
گفت چه دوست داری؟ آب میوه، غذا
گفتم Just Watter, My Brother
فقط آب ای برادرم
و او نگاهی معنی دار کرد
گفتم انا من ابناء المحدث الجزائری. من از فرزندان محدث جزایری هستم
و او گف نایب الزیاره خواهد بود و آب مهمان شدم
آب! آن چیزی که از امام زمانی در سال 61 دریغ کردند.
چه کسانی؟ آنها که پیرو کشندگان اهل بیت بودند!
آنها که امام زمانشان را برای مقام و منصب می خواستند
آنها که می ترسیدند اگر او به کوفه برسد دستهایشان از بیت المال کوتاه شود
دروغها و خیانتهایشان بر ملا شود
خیانتهایشان به جزا برسد
و بیت المالی که به عدالت تقسیم می شد از کفشان در آید
اینان را چه کار با امام زمان؟
ورود او به شهر منتظران تنها ضرر بود برای کوفیان
و امروز پیروان همان نقاب زنندگان و نان علی در کودکی خوران
برادران و خواهران مرا در یمن قتل عام می کنند!
ما نشسته ایم و علم و کتل و زنجیر آماده می کنیم.
امیدوارم هیچ یک از شما غم عزیز نبینید!
لعنت بر دودمان پهلوی خائن! که تنها چیزی که بر جا گذاشت پرده ی نامردانه ی ناسیونالیستی بود!
استعمار در جامعه اعراب وحشی و نامتمدن تخم پان عربیسم را کاشت و در میان ایرانیان نادان تخم آرایی گری و در این میان ما که به سوی یک قبله نماز می خوانیم. پیامبر و اماممان یکیست و در حج روی هم را می بوسیم و در آغوش می فشاریم و یا رب و لبیک اللهم لبیک را باهم و با لهجه هایی مختلف و متضاد فریاد می کنیم،
شدیم دشمن و غافل از برادر و خواهر!
وای برما که چه آسان روزگار قشنگمان را به کوتاهی هایمان سیاه می کنند و عیدی برایمان نمی گذارند!

عطش

mehdiesk — Tue, 24 Nov 2009 13:39:18 GMT

تا کلام خدا بر زمین باشد
.
حسین زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
.
به سوی کوفه ها روی نیاورد
.
عاشورا را تکراری نخواهد بود
.
و این بار
.
ما در عطش دیدار خواهیم سوخت ..
.
بر سر بام بیا گوشه ی چشمی بنما روزه گیران جهان منتظر ماه تو اند!
.
ما هم جزو روزه گیرانیم؟؟؟؟

غم هجران

mehdiesk — Tue, 24 Nov 2009 13:33:25 GMT

می فهمم "متی ترانا و نراک؟" یعنی چه ...
می فهمم دلدار تو را بشناسد
و توی دلداده به جای نیاوری یعنی چه ...
می فهمم دلدار چرا نشانی به دلدادگان نمی دهد!
.
.
که نشانی از او داشتن
و
مصلحت نبودن دیدار
.
.
دلدادگان را خواهد کشت

متی ترانا و نراک یابن الحسن؟

خنکای سهله و ستاره ی سهیل ...

mehdiesk — Mon, 09 Nov 2009 20:35:23 GMT

آن را که در دل داری همیشه با تست
فقط با یک مرتبه عمق بیشتر
خدا در دل داری
و ستاره سهیلت در دل خداست
و همه ی آنها در دل خدا و ستاره ات
این است اوج خلقت و خدایی بودن
گه گاه که طپش این دلها را با هم می شنوی
صدای سنج و دمام در ترکیب تداعی می شود
محرم نزدیک است ...
خدا نزدیک است

باز آی و سرت را بالا بگیر

mehdiesk — Fri, 06 Nov 2009 19:09:18 GMT

داشتم از چشم دل می نوشتم
تمام شد اما به برکت .I.E همه اش پرید

فکر کنم داشت سرم کلاه می رفت
می خواستم بنویسم چه کنم که سرم کلاه نرود؟

می گویند چشمت را باز کن تا سرت کلاه نرود

اما دل من که مانند چشمم پاک نیست!
آنچه می گوید که "حرف یار" نیست ...

چه کنم که سرم کلاه نرود؟

یادم آمد "حبیب یار" فرموده بود:
غضوا ابصارکم ترون العجائب

چشمانتان را بر بندید تا بر شگفتیها بینا گردید

چشمها یعنی چه؟ دو چشم سر یا چشم دل و سر؟

بر چه بر بندیم؟ فرمود بر آنچه حضرت یار حرام نمود

آیا اگر اینچنین کردم
آن روز که منادی ندا می دهد

غُضُّوا اَبصَارَکُم حَتَّی تَجَوَّزَ فَاطِمَةَ الصِّدیقَة بِنتَ مُحَمَّد صَلَّی الله عَلَیهِ وَ آلِه وَ مَن مَعَه

(چشمانتان را بر بندید تا فاطمه ی صدیقه دختر محمد رسول الله درود خدا بر او اجازه دهد)

آن روز در جایگاه سر افرازی خواهم بود و خواهم شنید

اِرفَع رَاسَک؟
(سرت را بالا بگیر؟)

قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ

يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ

ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ ﴿ نور 30 ﴾
به مردان با ايمان بگو
ديده فرو نهند و پاكدامنى ورزند
كه اين براى آنان پاكيزه‏تر است زيرا خدا به آنچه مى‏كنند آگاه است

وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ

يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ

إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا

وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ

إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ

أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُوْلِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء

وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿ نور 3۱ ﴾

و به زنان با ايمان بگو
ديدگان خود را [از هر نامحرمى] فرو بندند و پاكدامنى ورزند و زيورهاى خود را آشكار نگردانند
مگر آنچه كه طبعا از آن پيداست
و بايد روسرى خود را بر گردن خويش [فرو] اندازند و زيورهايشان را جز براى شوهرانشان يا پدرانشان يا پدران شوهرانشان يا پسرانشان يا پسران شوهرانشان يا برادرانشان يا پسران برادرانشان يا پسران خواهرانشان يا زنان [همكيش] خود يا كنيزانشان يا خدمتكاران مرد كه [از زن] بى‏نيازند يا كودكانى كه بر عورتهاى زنان وقوف حاصل نكرده‏اند آشكار نكنند
و پاهاى خود را [به گونه‏اى به زمين] نكوبند تا آنچه از زينتشان نهفته مى‏دارند معلوم گردد

اى مؤمنان همگى [از مرد و زن] به درگاه خدا توبه كنيد اميد كه رستگار شويد

منم و یک کلاف نخ

mehdiesk — Fri, 30 Oct 2009 15:42:18 GMT

پیر زنی یک کلاف نخ داشت و به بازار رفت تا یوسف را بخرد.
اگر یوسف می توانست خریدارش را انتخاب کند، بی شک بنده ی او می شد

عزیز خدا و عزیز خاک شدن؟

ایمان، رضا، توحید و امامت

mehdiesk — Thu, 29 Oct 2009 14:15:18 GMT

سلام
عید راضیان به رضای خدا مبارک باد
کسانی که هرچه خدا امر می کند بر می دارند و از هرچه او و فرستادگانش نهی می کنند اجتناب
به امید او، ما هم جزو این بزرگان شویم.

هدیه در این شبها از صاحب خرابات می خواهیم

حضرت رضا فرمودند:
قال الله تعالی: کلمة لا اله الا الله حصنی، فمن دخل حصنی امن من عذابی
و سپس فرمودند :بشرطها و شروطها و انا من شروطها

توحید آن دژ محکمیست که انسان را از عذاب خدا پناه می دهد
و شروطی دارد که ولایت تام و تمام دوازده امام است
امامت اصلی از دین است که اگر حذف شود مومن کافر خواهد شد

عاقبت خلقت انسان بر روی زمین برقراری جامعه ای خواهد بود
که عدالت بواسطه دین خدا در آن به بار بنشیند
این معنای ایمان به خداست که او از عمل بیهوده و عبث مبرا است
ایمان در باطن و نه ظاهر
که معاویه هم بسم الله الرحمن الرحیم می گفت
و بنی العباس هم درود بر علی ابن ابیطالب گفتند
و فرزندان معصومش را از مقام امامت امت منع و شهید کردند.
و ما هم با انجام ندادن دستورات باطنی و پرداختن به ظواهر همان بلا را بر سر محصول تلاشهای آنها می آوریم
یعنی عملا با هر معصیت امامان را بارها به شهادت گاه می بریم!
دعا کنیم و تلاش کنیم که به اسوه ها شبیه شویم تا سنخیتی بین ما و آنها باشد که هم عاقبت هم شویم
وگرنه همان دوزخ که خالی از اولیا و مومنین است جایگاه ما خواهد بود.
پناه بر خدا
و التماس دعا

فردا دیر است! اصلاح را تاخیر نشاید!

mehdiesk — Thu, 29 Oct 2009 00:22:18 GMT

سال دوم هجرت بود
علی چه داشت جز جانی که برای دینش و رسولش و پروردگارش با خود به مدینه برده بود؟
چه داشت جز سروری بر تمام مومنین از نقطه نظر ایمان و تقوی و شجاعت و فصاحت و بلاغت؟
چه داشت جز آنکه هر جا او بود حق هم آنجا بود و هر جا او نبود باطل در آنجا بود؟
اینها را اهل دنیا ناچیز می دیدند و علی را رقیب خود در دامادی رسول الله نمی پنداشتند، غافل از آنکه نزد خدا حب دنیا بهایش آتش دوزخ است و بس!
از مال دنیا چه داشت جز یک زره و شمشیر؟ تازه زرهش هم پشت نداشت! که آن را می خرید؟
در کنار او مردانی بودند که به جای آنکه تحت سرپرستی پسر عمو بزرگ شوند قبیله دار و شتردار بودند.
در کنار او مردانی بودند که دختران عرب برای آنها سر و دست می شکستند؟
کدام مردان؟ دو نفر از آنان همان کسانی بودند که گفتند یا علی تو بین ما مثل "نون" هستی میان "لام" و "الف". علی اگر نبود در این "لنا"، "لا" می شدند.
علی چه داشت جز حیا و غیرت؟
آن مردانی که همه ی دختران قریش را عطش وصالشان بود ره به دامادی نبی الله نبردند.
معیار برای رسول الله و دخترشان اینها بود؟ شتر و مال و منال و منصب دنیایی؟
آیا فاطمه از علی طلاق خواست، آنگاه که حقش را در جانشینی رسول الله غصب کردند؟
آیا علی همسر مجروحش را پس فرستاد؟ پناه بر خدا که ما مردم چه می کنیم!!
من علم حدیث نمی دانم و نمی توانم اقوال مختلف را بررسی کنم اما آنچه مسلم است آن است که رسول الله پیشنهاد همسری دخترشان را به حضرت امیر دادند.
و او شمشیری داشت که رسول الله برای یاری دین خدا نگاه داشت و زرهی که فروخته شد و از آن وسایلی تهیه شد.
اول از هر چیز عطری که یکی از سه چیزیست که پیامبر آن را دوست می داشت.
دیگری با الباقی پول وسایل خانه یعنی همان جهیزیه.
یعنی پیامبر هزینه ای برای برترین دختر جهان و تاریخ نداد. این وظیفه بر عهده ی همسر او بود.
وای برما که سنت پیامبر و خدا را خاک خورده می انگاریم.
غذایی تهیه شد که مستمندان بدون سرشکستگی از آن خوردند.
مستمندان که بودند؟ بخشی از آنها کسانی بودند که به مدینه هجرت کرده بودند. در آن دو سال چیزی از مال دنیا نداشتند.
از همان غذا هم یک ظرف برای عروس و داماد گذارده شد.
جهیزیه حدود هفده تکه بود نه صد و هفتاد تکه!
ملاکهایی که می بایست باشد و بود را فدای ملاکهایی که از جنس خاک است نکردند!
غذایشان بیشتر نان جو بود. نانی که امیر تا آخر عمر آن را به گندم بدل نکرد.
چند روز غذایشان را با زبان روزه به مستمند دادند. بچه هم داشتند ها! گرسنه هم بودند!
برای همسایه ها در نماز شبها دعا می کردند. کدام همسایه ها؟ همان ها!
همانهایی که پس از نبی سلام علی را پاسخ نگفتند. همانهایی پهلو و سینه ی دخترش را مجروح کردند و در خانه اش را سوزاندند. همانهایی که روزهای آخر به هم اینگونه می گفتند: "سوال: فاطمه؟ جواب: کارش تمام است"
بگذریم! نا سلامتی از عروسی می گویم!
برای این زوج ازدواج سیر الی الله بود. همان که باید برای من و شما هم باشد. هست؟ الحمد لله که هست!
آن زمان در خانه ی این خورشیدها با افتخار خدمت می کردند.
این سلاله آنگونه مانند جاهلین مکه ی پیش از فتح برده داری نمی کردند.
پس علی در قبال خدمت فضه و هم سفرگی او با اهل بیتش هزینه ی میلیونی نمی کرد.
چرا این را از نمادهای سنت می شماریم و آن را با اشرافی گری خلط می کنیم؟ نمی دانم!
در تقسیم وظایف هم آقا به وظایف بیرون خانه و خانم به وظایف داخل خانه دعوت شد.
خانم نگفت من حقوق برابر می خواهم، گفت خدا را شکر می کنم که از برخورد با نامحرمان معاف شدم. چونان خوشحالم که خدا می داند!

اما یادم نبود! این بانو هتک حرمت نشد؟ بر مرکب ننشت و به در خانه ی عهد شکنان نرفت؟ خطبه نخواند؟ اموالش غارت نشد؟ پس وظیفه اش در برابر دینش در هر مقطعی به بهترین شکل انجام شد.
سپر ولایت شد. خودش فقط اینگونه نبود. دخترش، زینب کبری و دختران پسرش تا همان دختر سه ساله. او را که می شناسید؟
شرمنده، یادم نبود که داستان عروسیست!
رسم شـــــــــــــده که عروس را از دو روز قبل از عروسی آرایش می کنند. چطور وضو بگیرد خب طفلی؟ می دانی چقدر پول آرایش داده؟ روزی سه بار پاکش کند و وضو بگیرد؟
پسر ماسک می زند! چطور وضو بگیرد؟
همین یک شب است! مشروب برای میهمانها بیاورید. اگر هم کسی خورده به خاطر آبروی فامیل بی خیال.
اگر کسی خواست لخت بگردد بی خیال آقا! دین انقدر سخت نیست! خدا می بخشد!
اینها شرح حال ماست!
علی و فاطمه هم اینگونه بودند؟
بگذارید بنویسم ببینیم سنخیت ما در چیست؟
دو سه روز از ازدواج این دو بزرگوار گذشته بود و رسول الله از حضرت امیر پرسید:
یا علی! فاطمه چه جور زنیست؟
حضرت امیر پاسخ داد: نعم العون علی طاعت الله! بهترین یاور در بندگی و عبادت خدا!
کدامیک از زنها این خصوصیت را دارند؟
از حضرت زهرا پرسیدند: علی چه جور انسانی است؟
فرمود: هذا بیتک و الحرة امتک. خانه خانه ی تست و زن آزاده ای کنیز تست.
کدامیک از زوجین چنین ارتباطی دارند؟ کدام مرد با همسرش آنگونه احترام می کند که این محبت را ببیند؟
اینهمه خرج را برای به دست آوردن چه می کنند؟ اینهمه اسراف و وعده های دروغ از سلام اول!
این از روابط زناشویی.
پیامبر پس از جنگ سهم غنیمت حضرت علی را که از نظر فقهی حق او بود به منزل فرستادند. یک پارچه و دو النگو. حضرت زهرا پارچه را برای پوشش درب ورودی خانه استفاده کردند و النگو را به دست.
پیامبر آمدند و وضعیت را دیدند و پاسخ سلام دخترشان را سرد و سنگین دادند.
حضرت زهرا هم پارچه را تا کردند و به دست امام حسن مجتبی دادند و النگو ها را هم به دست حضرت ابی عبدالله الحسین دادند و فرمودند این را به جدتان رسول الله بدهید و سلام برسانید، بگویید پیش کشی فاطمه است.
پیامبر که در ورودی مسجد این دو بزرگوار را دیدند سه بار فرمودند فِداها ابوها! قربان فاطمه شوم!
سنخیت ما با این بزرگواران در چیست؟
مجلس در شان سادات؟ خب مگر شما به نسبت با که می نازید؟ سادات اموی یا علوی؟
می گویید کار کرده ام و خانه ی چند میلیاردی خریده ام! مگر حق حضرت زهرا آن پارچه و النگو نبود؟
غنیمت حق مسلم رزمنده است.
اگر دختری به خاطر فقر مالی نتواند ازدواج کند و به خاطر فقر دچار خطایی شود، گناه این خطا را در پرونده ی تمام پولدار ها می نویسند!
یعنی این پول دارها یا بازاری های بی دینی که می شناسیم شرکای شیطان هستند! بیشتر احترام بگذاریم!!

به داد فقرا نرسیم و خانه ی چند میلیاردی بخریم و جوانان در فقر دست و پا بزنند! از تمجید اهل بیت چه گیر شما می آید؟ کی می خواهید اقتدا کنید؟ پس از مرگ؟
برادر من! خواهر من! ما که هر کاری که دلمان بخواهد انجام می دهیم! پس شیعه نیستیم! مایه ی سربلندی ائمه نیستیم که هیچ! برابر دشمنانشان هم مایه ی سرشکستگی اهل بیت می شویم.
اشک چشم را هم عمر سعد داشت و یزید هم مشکی پوشید!
صفات محبین اهل بیت ده صفت در دنیاست که آن هم در این مجالس ما نمی گنجد!
حال برویم و شب مبارکی بگزینیم و جشنی بگیریم.
جشن بخورد توی سرمان. نمازمان قضا می شود و از فرمان پروردگار سرپیچی می کنیم!
زندگی ای که اینگونه آغاز شود، بهتر که نشود!
کمی بیندیشیم که برای بهشتی که عمل جواز آن است با امل چه می توان ساخت؟ هیچ!
خداوند در سوره شوری می فرماید: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا المودة فی القربی.
ای پیامبر! به این مردم بگو معادل این ۲۳ سال رسالت مزدی از شما نمی خواهم بجز مودت (به تعبیر اهل لغت یعنی محبت همراه با اقتدا و پیروی) نزدیکانم. این وجوب التزام به حضرت زهرا و اهل بیت را می رساند.
دو نوع برخورد ظالمانه و دشمنی با اهل بیت شده و می شود و خواهد شد.
۱- دفعتکم عن مقامکم و ازالتکم عن مراتبکم التی رتبکم الله فیها و قتلتکم. کاری که از سقیفه آغاز شد و بنی امیه و بنی العباس آن را ادامه دادند. پایین آوردن اهل بیت از مقامی که خدا به آنها داده است و کشتن آنها.
۲- بی اعتنایی به اهل بیت. مثل من و شما. این فرقه های دراویش و تصوف و صوفی گری و ولنگاری. این که بگوییم یا علی! اما در عمل رفتارمان مطابق با سیره ی معاویه باشد.
حال برویم و ببینیم کدام یک از ما به دنبال کاخ خضرای اموی است که با آن حکومت کند و کدامیک واقعا بندگی خدا می کند.

می گوییم منتظر امام زمانیم اما منتظر چه چیز او هستیم؟ طبق مطلب پیشین این انتظارِ بی معرفت انتظار نیست و عین نفاق است.
و از سویی دیگر اگر هم چشمان ناپاک ما او را درک کند، غضب الهی را درک خواهد کرد نه رافت را.
آیا آمادگی اش را داریم؟
تا فرصت هست توبه و اصلاح کنیم که خدا توبه پذیر و مهربان است.
به سیره ی ائمه عمل کنیم! به داد هم برسیم! حدود الهی را رعایت کنیم! فردا دیر است!

برویم برنامه بسازیم برای آمدن امام زمان! برای دردهای دل امام زمان در زمان به معصیت افتادن مردم چه می کنیم؟

بدرود .