و سلام نام زیبای تو
دگر بار بوی تو می آید

یا من ارجوه لکل خیر
و آمن سخطه عند کل شر
یا من یعطی الکثیر بالقلیل
یا من یعطی من سئله
یا من یعطی من لم یسئله و من لم یعرفه تحننا منه و رحمه
اعطنی بمسئلتی ایاک
جمیع خیر الدنیا و جمیع خیر الآخره
و اصرف عنی بمسئلتی ایاک
جمیع شر الدنیا و شر الآخره
فانه غیر منقوص ما اعطیت
وزدنی من فضلک یا کریم
یا ذالجلال و الاکرام
یا ذا النعماء و الجود
یا ذا المن و الطول
حرم شیبتی علی النار
برحمتک یا ارحم الراحمین!



همه ساله این دعا را می خوانیم و خدایی می شویم
می گوییم امید به تو هر راه بسته ای را باز می کند، اما آیا من به غیر تو نیز امید ندارم؟
تویی که در مقابل اعمال ناشایستم از خشمت در امانم. "هر كس نيكى آورد ده برابر آن دارد و هر كس بدى بياورد جز برابر آن سزايش ندهند و ستمشان نكنند (انعام 160)".
این پایان چشم پوشی تو نیست! پایان عطای تو نیست! به بندگان کوچک، خدایی می بخشی!
ای کاش ما هم با ظرفیت بندگی در مقابل تو بایستیم!
هر آنچه بخواهیم بهترین را عطا می کنی و ما غافلان در کاسه ی گدایی خود به دنبال آن ناچیزی که خواسته بودیم می گردیم!
هر که خواهد عطایش می کنی! نه ما تنگ نظرانیم! این ماییم که تو، نور تو و حجت تو (عج) را فقط برای خود می خواهیم.
تمام رحمت تو به آن کسانی که از تو نمی خواهند و حتی تو را هم نمی شناسند می رسد.
کفر بگویم که مانند خورشیدی هستی که به آن قسم خورده ای که بر همگان یکسان می تابد.
حتی بر مردابی چون من!
ما بندگان ناشایستی هستیم اما تو که خدای خوبی هستی پروردگار من!
گدایی در خانه تو و معامله با کسی که نفعی از این معامله نمی خواهد را فراموش می کنیم و گدایی ناتوانی چون خود را می کنیم!
اما در رحمت تو همچنان گشوده است و هر کس به رحمت تو نا امید شود کافر!
باز با پرونده ای که یک سال تنها سرپیچی از دستور تو در آن انباشته شده آمده ایم و از تو می خواهیم!
پرونده ای که عبادت را هم، برای رضای جز تو در آن نوشته اند!
تو را به این ماه و صفات جلاله ات قسم می دهیم!
در پاسخ این ندای مسئلت و بی چارگی، تمام خیر دنیا و تمام خیر آخرت را بر ما جاری نما و بدی های دنیا و خشم خود در آخرت از ما دور کن!
خدایا! پروردگارا! ما توان دوری بدی ها را از خود نداریم!
امان ده بی پناهان را!
آن چیزی که تو می دهی هیچ نقص و کم و کاستی ندارد!
انبوه رحمت تو انتهایی ندارد!
ما را امان ده!
ای خداوند صاحب جلال و اکرام!
ای خداوند صاحب نعمتها و بخشش!
تنها تو بخشش را تضمین نموده ای! هیچکس را توان بر آورده کردن حاجات ما نیست!
هیچکس مگر تو! امیدی جز تو نیست!
ای که منت تو بواسطه ی این بخشش مدام و بی انقطاع، مایه ی افتخار است و نه سرشکستگی!
آنچنان عذاب و آتش را از ما دور گردان که حتی اثر آن بر موی ما نیز نرسد چه برسد به بدنهایمان!

ما را برای خود بخر!

اینها را گفتم اما به یاد آوردم تو کریمی! کریمی که پیش از خواستن ما عطا می کنی!

خواستی بگوییم تا پرده ی خواب غفلت دریده شود.

وگونه تو به آنکس هم که نمی خواهد و نمی شناسد نیز مهربانانه می دهی.

اما ما بیشتر می خواهیم. گدایانیم آن هم سامری ...

لينک مطلب