فیلم سینمایی پیام یا محمد رسول الله (ص) را همه می شناسیم
نوایی که می شنوید ترکیبی از ملودی هاست
و چنانچه این فیلم را نمی دیدیم برای ما مفهومی نداشت
همانگونه که برای گروهی از مردم جهان پیامی جر موسیقی شرقی ندارد
مشهور است که سازنده این اثر آوایی
برای کسب جایزه اسکار تلاش کرده تا آوای فیلم را مطابق روحیات مسلمانان بسازد
تا با موضوع فیلم نیز ارتباط و انطباق حداکثری داشته باشد

اما
تمام شما شنوندگان که ارتباطی با این نوا برقرار می کنید
در می یابید که این ارتباط را موریس ژار برقرار نکرد!
آنچه ارتباط بین تاریخ اسلام، فیلم و این نواهای مبهم را برقرار کرد
یک حقیقت بود

حضور و نقش وجودی نازنین و دلربا بدون حتی یک تصویر!
حجتی در غیبت از دیدگان بینندگان



آنکس که فطرتها با ندای لا اله الا الله او سرازیر شدند
دلباخته و مشعوف و بی قرار

اما این جاذبه چگونه برقرار می شود؟

حضرت ابوذر علیه السلام که در پست پیشین از او یاد شد
پس از سالها انتظار
به واسطه ی دلی که پاک گردانیده بود برای خداوند
با عشق متوجه مکه شد نه با شک!
و رسول را با چشم دل یافت.

و خوشا به حالش و بدا به حال ما!

من در عجبم چگونه مردم در نیمه شعبان مسرورند ؟!؟
مومنین این روز را سخت گران می دارند!
در سالگرد همان روزی که فرزند دوازدهم این سلاله به دنیا آمد
از نعمت چهارمین نایب خاص ایشان نیز بی بهره شدیم
و از آن اندوهناک تر، ارتباط با اماممان قطع شد
و آنچه از ما بر می آید دعاست و تهذیب نفس و اصلاح خود و اجتماع

تا شاید روزی مانند ابوذر ندای لا اله الا الله منجی را بشنویم



و با فطرتهایی پرکشیده سوی او روان شویم

توهمی بیش نیست که در این دوران کسی بتواند دست ما را در دست حضرت بگذارد

این نوا
آرامش بخش مسلمین در هبوط به تاریخ اسلام بود
و همگی ما را در مرور حوادث تلخ با حضور رحمه للعالمین سکینه می بخشید
این همان اثر حضور پیامبر اسلام در میان مسلمین است
اما این نوای آرامش بخش در زمان ما ترجمانی جز حسرت ندارد!

در سختی ها انتظار جایگزین منتظَر است

از آن سو
غفلت آنچنان زیاده می گردد
که افساد را جایگزین اصلاح می کنیم!
به تعبیر علمای طراز بالای شیعه
تا زمان عدالت پذیری مردم نرسد
خداوند این انتظار را پایان نمی دهد!

زمینه سازی ظهور منجی برای ابوذر
تن ندادن به شرک و ظلم و فسق و فجور است
رسول، بشارت بر ابوذر آورد و نه ابوجهل
و آخرین منجی، بشارت بر صالحین می آورد و نه فاسقین

و خام ترین خیال، توجیه وسیله است به هدف!

خروج از مسیر عدالت و انصاف با خلق الله
(حتی به وهم زمینه سازی ظهور)
مسیر دیدار منجی را ناهموارتر و طولانی تر می کند

و با این حساب
نصیب ما انتظار است و حسرت ...

با سلام
شرم دارم و بسی گستاخیست که بر متن زیر مقدمه ای بیاورم، هم به لحاظ موضوع و هم نگارنده. اما آنچه پروردگار بر همه ما منت نهاده، آن است که در مسیر انقلاب بر توشه ای عظیم و بینشی بی سابقه دست یافتیم، که از هرسو بر آن بنگریم، رهنمون و پنجره ای زلال به تاریخ می باشد. نه تاریخ معاصرمان که تاریخ به معنای وسیع کلمه، از روز وقوع وقایع تا ابد!

باید تاریخ را خواند. برای فهم تاریخ می توان در قالب نقشهای باستانی رفت و یا شخصیتهای کهن را در جامعه ی امروز نقش داد. و واقعیت آن است که هیچگاه نقشهای تاریخی بر زیر خاک نمی روند. هابیل و قابیل هنوز زنده اند و ما نقشایشان را بازی می کنیم. در این میان، با شخصیتهایی روبرو می شویم که آنچنان رفیع زیسته اند که همچو گنبد نیلوفری پیوسته دست نا یافتنی می نمایند.

شخصیتهایی که تکرار نمی شوند و تنها و تک و نمونه هستند و تا ابد خواهند بود.

برگی از کتابی (به قلم استاد شهید دکتر علی شریعنی) را که در کتابخانه سی سال خاک می خورد، شبی به واسطه ی کنجکاوی از دیده گذراندم و آن را گهری گرانبها یافتم. از لیست آخر کتاب کلماتی را در صفحات جستجو کردم. انسان ... انسانیت ... امامت ... ایمان ... اشراف ... و اشرافیت. این کلمه ی مورد علاقه من است!

صفحه ۲۲۲ آمد و به مقتضای پیوند پاراگرافها رفتیم به ۲۲۰. خواندم و سپس آنچنان به وجد آمدم از این نگاه بسیط و دقیق، که خواستم بلند بخوانم و همه بشنوید. و عقب رفتم و از ۲۱۶ می شنوید.

... و ادامه

و سلام نام زیبای تو
دگر بار بوی تو می آید

یا من ارجوه لکل خیر
و آمن سخطه عند کل شر
یا من یعطی الکثیر بالقلیل
یا من یعطی من سئله
یا من یعطی من لم یسئله و من لم یعرفه تحننا منه و رحمه
اعطنی بمسئلتی ایاک
جمیع خیر الدنیا و جمیع خیر الآخره
و اصرف عنی بمسئلتی ایاک
جمیع شر الدنیا و شر الآخره
فانه غیر منقوص ما اعطیت
وزدنی من فضلک یا کریم
یا ذالجلال و الاکرام
یا ذا النعماء و الجود
یا ذا المن و الطول
حرم شیبتی علی النار
برحمتک یا ارحم الراحمین!



همه ساله این دعا را می خوانیم و خدایی می شویم
می گوییم امید به تو هر راه بسته ای را باز می کند، اما آیا من به غیر تو نیز امید ندارم؟
تویی که در مقابل اعمال ناشایستم از خشمت در امانم. "هر كس نيكى آورد ده برابر آن دارد و هر كس بدى بياورد جز برابر آن سزايش ندهند و ستمشان نكنند (انعام 160)".
این پایان چشم پوشی تو نیست! پایان عطای تو نیست! به بندگان کوچک، خدایی می بخشی!
ای کاش ما هم با ظرفیت بندگی در مقابل تو بایستیم!
هر آنچه بخواهیم بهترین را عطا می کنی و ما غافلان در کاسه ی گدایی خود به دنبال آن ناچیزی که خواسته بودیم می گردیم!
هر که خواهد عطایش می کنی! نه ما تنگ نظرانیم! این ماییم که تو، نور تو و حجت تو (عج) را فقط برای خود می خواهیم.
تمام رحمت تو به آن کسانی که از تو نمی خواهند و حتی تو را هم نمی شناسند می رسد.
کفر بگویم که مانند خورشیدی هستی که به آن قسم خورده ای که بر همگان یکسان می تابد.
حتی بر مردابی چون من!
ما بندگان ناشایستی هستیم اما تو که خدای خوبی هستی پروردگار من!
گدایی در خانه تو و معامله با کسی که نفعی از این معامله نمی خواهد را فراموش می کنیم و گدایی ناتوانی چون خود را می کنیم!
اما در رحمت تو همچنان گشوده است و هر کس به رحمت تو نا امید شود کافر!
باز با پرونده ای که یک سال تنها سرپیچی از دستور تو در آن انباشته شده آمده ایم و از تو می خواهیم!
پرونده ای که عبادت را هم، برای رضای جز تو در آن نوشته اند!
تو را به این ماه و صفات جلاله ات قسم می دهیم!
در پاسخ این ندای مسئلت و بی چارگی، تمام خیر دنیا و تمام خیر آخرت را بر ما جاری نما و بدی های دنیا و خشم خود در آخرت از ما دور کن!
خدایا! پروردگارا! ما توان دوری بدی ها را از خود نداریم!
امان ده بی پناهان را!
آن چیزی که تو می دهی هیچ نقص و کم و کاستی ندارد!
انبوه رحمت تو انتهایی ندارد!
ما را امان ده!
ای خداوند صاحب جلال و اکرام!
ای خداوند صاحب نعمتها و بخشش!
تنها تو بخشش را تضمین نموده ای! هیچکس را توان بر آورده کردن حاجات ما نیست!
هیچکس مگر تو! امیدی جز تو نیست!
ای که منت تو بواسطه ی این بخشش مدام و بی انقطاع، مایه ی افتخار است و نه سرشکستگی!
آنچنان عذاب و آتش را از ما دور گردان که حتی اثر آن بر موی ما نیز نرسد چه برسد به بدنهایمان!

ما را برای خود بخر!

اینها را گفتم اما به یاد آوردم تو کریمی! کریمی که پیش از خواستن ما عطا می کنی!

خواستی بگوییم تا پرده ی خواب غفلت دریده شود.

وگونه تو به آنکس هم که نمی خواهد و نمی شناسد نیز مهربانانه می دهی.

اما ما بیشتر می خواهیم. گدایانیم آن هم سامری ...

سلام دوستان گرامی
امروزه امنیت در دنیای اینترنت مهمترین موضوع است.
فراتر از امنیت اطلاعات و ارتباطات، برخی ویروسها به قطعات رایانه شما نیز آسیب جدی وارد می کنند.

خطرناک ترین روش استفاده از اینترنت، نداشتن یک Firewall و ضد ویروس و AntiSpy قوی می باشد.
سیستم شما به سرعت آلوده شده و رویداد هر گونه اتفاقی برای اطلاعات شخصی شما غیر قابل پیش بینی و جلوگیری خواهد بود.

از این روست که استفاده از ترکیب رایگان زیر به عنوان یکی از بهترین روشهای امنیتی رایانه ای توصیه می شود.

این پیشنهاد توسط سرپرست یک تیم طراحان وب سایت های بسیار معتبر ارائه شده:

... و ادامه

بسم الله الرحمن الرحیم

الهی
عظم البلاء
و برح الخفاء
وانکشف الغطاء
و انقطع الرجاء
و ضاقت الارض و السماء
و منعت السماء



و انت المستعان و الیک المشتکی
و علیک المعول فی الشده و الرخاء

اللهم صل علی محمد و آل محمد
اولی الامر الذین فرضت علینا طاعتهم و عرفتنا بذلک منزلتهم
ففرج عنا بحقهم فرجا عاجلا قریبا کلمح البصر او هو اقرب

یـــــــا محمـــــــد یا علی، یـــــــا علـــــــــــی یا محمد
اکفیانی فانکما کافیان
و انصرانی فانکما ناصران
یا مولانا یا صاحب الزمان
الغوث الغوث الغوث
ادرکنی ادرکنی ادرکنی
الساعه الساعه الساعهَ
العجل العجل العجل
یا ارحم الراحمین
بحق محمد و آله الطاهرین

آغاز می کنم به نام خداوندی که در دنیا بر مومن و کافر، و در آخرت بر مومن رحم می نماید

خدایا
بلا و مصیبت ها بزرگ شد
و بی چارگی ما بسی روشن
و پرده از روی کار برداشته شد
و امیدم نا امید شد
و زمین با همه پهناوری بر ما تنگ آمد
و آسمان (علم امامت و وحی نبوت) رحمتش از ما منع گردید



و تنها تویی یاور و معین ما و مرجع شکایات ما
و یگانه اعتماد ما در هر سختی و آسانی بر لطف توست

خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد
که صاحب امر الهی (و مقام خلافت) هستند
و اطاعتشان را بر ما واجب کردی
و به واسطه ی این مطیع بودن مقامشان را به ما شناساندی
پس به حق قدر و منزلت آنها گشایش و فرج را زودتر و نزدیک
چون چشم به هم زدن و یا زودتر عطا فرما



ای محمد و ای علی، ای علی و ای محمد
شما مرا کفایت کنید که شما کافی هستید
و مرا یاری کنید که شما یاران منید
ای مولای ما ای صاحب الزمان
فریادرس فریادرس فریادرس
مرا دریاب مرا دریاب مرا دریاب
همین ساعت همین ساعت همین ساعت
زودتر زودتر زودتر
ای مهربانترین مهربانان. بحق محمد و خاندان پاکش

خدايا تو به احوال من از همه آگاه تري

مي نويسم
اما حرف دل را نمي توان نوشت

آنچه با تو مي گويم
نا نوشتنيست

الهي
پناهي جز تو ندارم
الهي
درد را داده اي و دوا را نيز داري

نامه هاي نانوشتني را مي خواني
حرفهاي ناگفتني را مي داني
دردهاي بي درمان را درماني
عيبهايي را كه اگر كسي بداند
از من مي گريزد
مي پوشاني و مرا پناه مي دهي

اين سفره ي دل من و اين تو